DuyguSelim – Bölüm 5

DUYGUSELİ’M – BÖLÜM 5 E Duygucum aldın anahtarları da buranın arabalarıyla İngiltere’deki arabaların farklı olduğunu da hatırlamış oldun değil mi? Yıllardır Türkiye’de olmadığımı arabanın direksiyonunun solda olduğunu görünce anımsadım diyebilirim. Çünkü benim buradaki tek amacım Selim’e kavuşup delirmiş hasretime son vermekti. “Taksiyle SATILIK Moda Evi’ne gittiğimde de direksiyon solda mıydı yahu? Ne saftirik bir şeysin kızım…

DuyguSelim – Bölüm 4

DUYGUSELİ’M – BÖLÜM 4 … Başımı kaldırmaya gücüm yetmedi çünkü bu ses çok tanıdık geldi bana. Deliler gibi aradığım, uğruna gözyaşlarımı tükettiğim adamın sesi bu. Adamımın! Canımın, içimin, her şeyimin sesi! Nefes alışlarım, kalp atışlarım dört nala koşuyor gibi deli deli hızlanmaya başladı. Ben kendimi sakinleştirmeye çalışırken nefes alışlarını hissedebileceğim kadar yanaştı kulağıma ve “Sen arkana…

DuyguSelim – Bölüm 3

DUYGUSELİ’M – BÖLÜM 3 Ona gitmeden önce kendime gelmem gerektiğini haykıran aynalardan birinin karşısına geçtim. Biraz kendimle bakıştıktan sonra “hadi kızım pes etmek yok. Kolay kavuşmadın sen, zorlaysa zorla ama senin olacak işte o kadar! Bunu hiçbir şey değiştiremez.” diye başladım kendimi doldurmaya. O gücü nerden aldığımı anlayamadan taktım takıştırdım, süslendim püslendim ve düştüm sevdiğimin yollarına.…

DuyguSelim – Bölüm 2

DUYGUSELİ’M / BÖLÜM 2 Beklemeye devam ettim ‘yerle bir edenimi’… Kim bilir kaç günü uyuyarak geride bırakmıştım, Bir sabahı görüyordum bir de yıldızları… Ama yattığım yerden kımıldamıyordum bile… Telefonuma dokunmamıştım günlerce… Aramazdı, aramıyor, aramayacak da… Biliyordum… Ezberliyordum onsuzluğu, onun gidişleri ezberlediği gibi yüreğime basıyordum… Bu kaçıncı gecemdi onsuz? Ben bilmiyorum, kim bilir kaçıncı… Soluma dayanamayıp bağrımı tuta…

DuyguSelim – Bölüm 1

DUYGUSELİ’M / Bölüm 1 Esti kalbime birden, Düştüm uzun yollara, uzun hasretlendiğim “sen” için… Mahalleler, Semtler, Şehirler, gücüm olsa deleceğim dağları aştım geldim… Ben bu gelişimin senin gidişini izleyeceğini bilemezdim… Beni özlemiş gibi değil de, Beni garipler gibi baktığın o ilk karşılaştığımız yerdeki “yer” ben olmuştum… Kendime basarak sana eriştim… Soğuktun… Hem mevsimin verdiği soğukluk, Hem de…

Eskisi Gibi Değilim

Eskisi Gibi Değilim Çok uzaklarda beslemiyorum hayallerimi, Kendimden daha çok düşünmüyorum kimseyi ve kendimi Aslında hiç hissetmiyorum benliğimi. Duyguları olmayan insanları yadırgayan ben, Duyguları olan insanlara anlam veremez oldu şimdi. Düşlerim bitti Gücüm tükendi Nice başlangıçlarım vardı uzaklarda beslediğim hayallerin her birinde. Tek bir son ile toz olup uçtu geleceğim… Asla kavuşamayacağım yarınlarım ve bir daha aşkı…

Sensizken Bensizim

Sensizken Bensizim İçimde kalabalık yaşadığım yalnızlığım sızım sızım öldürüyor beni… Nasıl ki gözlerinde kavuşurdum huzura, Şimdiyse onlarla kayboluyorum bu gece… İçim çok kuruyor bu karanlıklarda… Nasılsa dili yok gidişinin yalnızca bir parça kefen bırakırsın hayallerimde… . Ne de çok ağlayanı var adımlarının… İçimi ezdiğin yerleri bilseydin gider miydin özlediğim… Kaç zaman oldu umurunda mı geçip…

Senzede

Senzede Ne zaman üşütmez gitmelerin rüzgarı… Ne zaman dönersin kurumuş sahillerime… Sere serpe uzanmış hayallerimin üzerinden geçiyorsun, Geçme! Çiğneme artık yeşerttiğim bahçeleri, Uğramasın sen kokan yaşlar gözlerime… Bu gece, nefretimi süzüp yazıyorum sana… Acından yoruldum, Acınla yoğruldum ve inan bıktım sensiz kalmaktan! Cümlelerimi “sen”le inşa ediyorum her gece ve her sabah enkaz altında uyanıyorum “sensiz”le……

“Ah” Baba

“Ah” Baba Öyle anlarım var ki benim, her anım gibi, “AL SANA ACI!” diye diye vuruyor yüreğime… “Ah” seslerim yine gecelerimi çınlatıyor… Hiçbir şey uyuşturmuyor, alışamıyorum… Sensizlik öldürmüyor ki baba, Öldürse iyi… Bir bilsen, “ah” görsen buraları… Acılarını gizleyenler, mutluluğunu yaşayanları seyrediyor… “Canım çıkıyor ulan benim…” Kalabalık ne haddime! yalnız bile değilim… Ah baba, hediyen…

Geçmeyen-im İçin Durma!

Geçmeyen-im için doldur Saki! Yaşanmışlıklarım önüme düştüğünde “neden ben” diye sormaktan bıktığımdan mıdır bilemem Ama isyan edesim var en çok. Yıllarıma acıyorum galiba, Hiçbir şeye değmeyenlere ama yüreğin acıya dönmüş yüzüne değenlerle derdim var benim. İçmelerin, sabahı geceyle bir yapmanın terbiyesi var aşka karşı. Hayır duvar değil ama uçurumlarım var. Geçmişimde bir -adam- yok, koca…